RobinTh's Life

Relaxing day on Samed Island - SakNit กว่าเจ็ดวันทำงานแล้วที่พี่สักไปทำงานใหม่ บริษัทญี่ปุ่นขายน้ำยาย้อมผมชื่อดัง "บีเง็น" --โฮยุ (Hoyu Trading) ใกล้ๆ แยกอโศก ในตำแหน่งพนักงานฝ่าย Modern Trade เขากังวลกับงานใหม่นี้มาก แม้จะเป็น "งานขาย" ตามประสบการณ์ที่เขาเคยทำมาตลอด แต่รายละเอียดและขั้นตอนของงานที่มากขึ้น และเปลี่ยนไปจากเดิม ข้อกังวลนี้จึงเกิดขึ้นและยังไม่คลายลง พี่สักทำงานด้านการขายมาตลอด ตั้งแต่ยังไม่จบมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ ตอนเด็กๆ เขาเริ่มการขายที่บ้าน ซึ่งเป็นร้านขายยาแผนปัจจุบันเล็กๆ และของเบ็ดเตล็ดย่านตลาดสามพราน ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เขายังรับงานชั่วคราวเป็นพนักงานขายบ้าน เห็นว่างานนี้เป็นงานแรกที่เขาได้รับค่าตอบแทนเป็นกอบเป็นกำ ค่าจ้างวันละ 800 บาทในสมัยนั้นถือได้ว่ามากทีเดียวสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย จากวิกฤติเศรษฐกิจในช่วงประมาณพ.ศ. 2535 ฐานะการเงินทางบ้านก็มีปัญหาเหมือนกับคนส่วนใหญ่ในยุคนั้น การทำงานอีกด้านหนึ่งของ "งานขาย" และเป็นงานที่เขาทำได้ดีมากจนถึงวันสุดท้ายของส่วนงานนี้ก็เกิดขึ้น ในการเป็นพนักงานเสิร์ฟ หรือ Waiter เขาก้าวหน้าใ...

ผมกลับมาจากทำงานต่างจังหวัดกับพี่สักเมื่อสองสามวันก่อน กลับมาคราวนี้ มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ คงเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในชีวิตอีกครั้งหนึ่งของผม รวมถึงพี่สัก ที่่คอนโดบ้านเจริญกรุง เราเปลี่ยนผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ตใหม่ ที่มีค่าใช้จ่ายถูกกว่าเดิม ทีแรกเราแค่อยากได้ Digital TV แทนเครื่องเก่าที่หมดสภาพ ก็ไปซื้อกันมาแล้วก็เชื่อมต่อสัญญาณผ่านผู้ให้บริการ Cable TV เจ้าเดิม - STV เปรียบเทียบกับใช้สัญญาณจากเสาอากาศของตึก ปรากฎว่า สัญญาณภาพที่ได้จากเสาฯ ของตึกชัดแจ่มกว่ามาก เพราะโทรทัศน์เครื่องใหม่ของเราเป็นระบบ digital ส่วนสัญญาณภาพที่ได้จากเคเบิลเป็น anlogue พี่สักจ่ายไปแปดพันบาท ซื้อพร้อมๆ กับเครื่องพิมพ์ Laser  ซึ่งตั้งใจว่าจะเอาไว้ใช้ทำงานแทนการเสียเวลาที่บริษัท เรารู้สึกหงุดหงิดกับสัญญาณเคเบิลที่ไม่ค่อยแจ่ม เลยเปลี่ยน package ใหม่ เป็นระบบ digital + Internet มันสุดยอดมาก ได้ความเร็วเน็ตตั้ง 30+ Mb/s แน่ะ แถมสัญญาณภาพยังแจ่มชัด ด้วยขนาดหน้าจอ 32 นิ้ว เห็นทุกเส้นขนของคนในหน้าจอ --ได้ของสุดคุ้มทั้งสองอย่าง เราเลยยกเลิก Internet ของ True เพื...

ผมกับพี่สัก ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "ศักดิ์วภัทร์" ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ เพื่อมาทำงานที่ใต้ตามปกติ --แบบไม่ปกติ-- ตั้งแต่สี่ทุ่มของวันที่ ๖ ก.พ. ๒๕๕๘ ที่ต้องออกเดินทางตอนกลางคืนก็เพราะเจ้านายใหม่ ต้องการไปร่วมทำงานด้วยเพื่อเก็บข้อมูลการทำงานของพี่หัวหน้าอีกคนหนึ่ง ตอนนี้บริษัทฯ ที่พี่สักทำงานอยู่เริ่มรวนเรแล้ว เพราะนโยบายที่ผิดปกติวิสัยของคนทำธุรกิจในวงการเหล้า ขึ้นราคาสินค้าทั้งๆ ที่ตลาดกำลังไปได้ดี มียอดซื้อเพิ่มขึ้นตลอด เลยทำให้ลูกค้าเริ่มไม่สั่งสินค้าไปขาย แถมปีนี้บริษัทขึ้นเงินเดือนแค่หลักร้อย พนักงานบางส่วนก็เริ่มลาออก เพราะมองเห็นความไม่มั่นคงในการทำงานให้อีกต่อไปแล้ว เราเลื่อนล้อตรงมาที่ท่าเรือจ.สุราษฯ แวะรับเจ้านายใหม่ที่ท่าเรือแล้วข้ามเรือเฟอรี่ไปด้วยกัน ผมสลับกันขับรถ พี่สักขับน้อยหน่อยเพราะต้องทำงานต่อ ผมเลยรับภาระส่วนใหญ่ไป นี่พี่สักก็ออกไปทำงานกับหัวหน้า คืนนี้เป็นคืนที่สามแล้วที่มาช่วยเขา พรุ่งนี้ต้องเดินทางต่อไปทำงานพื้นที่ของพี่สัก โดยมีเจ้านายใหม่ตามไปดูเช่นเคย รอบนี้เป็นรอบที่สองแล้วที่เขาตามมาแบบนี้ พี่สักไม่ชอบเพราะทำงานไม่สะดวก เจ้านายใหม่ต...

วันนี้เขียน (พิมพ์) จาก notebook ตัวแรกในชีวิตของเราสองคน --สักนิต โดยเขียนที่ห้องพักโรงแรมราคาถูกแถวๆ ป่าตอง ชื่อ Happy Fish จังหวัดภูเก็ต สักออกไปทำงานช่วยหัวหน้าเขาในย่านบางรา ฝนตก ขับรถไป ไม่รู้ว่าตอนทำงานจะต้องตากฝนหรือไม่? ก็ได้แค่ภาวนาอย่าให้เขาต้องลำบากในการทำมาหากินมากนักเลย ASUS - X550DP ,  notebook เครื่องนี้จัดอยู่ในระดับกลางๆ ใช้ทำงานและเล่นเกมได้ดี ราคา ณ วันที่ซื้อ (พฤศจิกายน ๒๕๕๖) อยู่ที่ ๑๖,๖๙๐ บาท จากแหล่งค้าคอมพิวเตอร์ชั้นนำ "พันทิพย์" ตรงประตูน้ำ เราตัดสินใจซื้อเครื่องนี้หลังจากสักลองถามเรื่องเงื่อนไขการจ่ายเงิน เผื่ออาจมีแบบผ่อนชำระโดยไม่เสียดอกเบี้ยก็ได้ ซึ่งก็มีจริงๆ โดยผมดูสเปกต่างๆ ของเครื่องแล้วก็เห็นว่า คุ้มค่าคุ้มราคา แต่ต้องใช้ระบบปฏิบัติการ Windows 8 ขึ้นไปเท่านั้น ซึ่งก็มีปัญหากับเราพอควร เพราะคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่มีอยู่นั้นใช้ Windows 7 แต่ก็เป็นข้อขัดข้องที่พอจะยอมรับได้ เรามีความคิดเห็นและมุมมองในการซื้อของคล้ายๆ กัน ไม่เคยชอบจ่ายเงินมากเพื่อซื้อของที่เกินจำเป็น Notebook เครื่องนี้จะรองรับการทำงานไกลบ้านของสัก ซึ่งช่วงนี้ต้องไปทำง...

ไม่ได้เขียนอะไรไว้ที่นี่มานาน... มาก... มีเหตุการณ์หลายอย่างพลิกผลัน เปลี่ยนแปลง วุ่นวายไปหมด ธุรกิจที่ตกลงจะทำก็ไม่ได้ทำ เพราะเจ้าของทุนเพิ่งจะคิดได้ ว่า ต้องเก็บเงินสำรองไว้ตอนแก่ เรื่องที่คิดจะลงทุนเป็นเพียง ความคิดชั่ววูบที่ยังไม่ได้ปรึกษากับคนที่บ้าน RobinTh00 ผมยังมีชีวิตดีอยู่ครับ แม้อะไรๆ จะไม่เป็นไปอย่างที่ตั้งใจ ขณะที่เขียนอยู่นี้ก็กำลังเล่นเกม Drago Online พร้อมกันไปด้วย เปิด ai ให้มันตีไปเรื่อยๆ เป็นชั่วโมงอ่ะ เลยแวะมาดูอะไรๆ ในเน็ต ก็ได้โอกาสบอกกล่าวเล่าเรื่อง... ก่อนหน้านี้ป่วยหนัก แพ้ยา ในชีวิตไม่เคยแพ้ยามาก่อน เลยไม่รู้ว่า ตัวเองแพ้อะไรบ้าง อย่าว่าแต่ยาเลย อาหารก็ไม่เคยแพ้ พอมาคราวนี้ มีโอกาสดีได้แพ้อะไรบ้าง ก็เล่นซะอ่วม ครั้งแรกที่แพ้ยา ปากงี้บวม ผิวริมฝีปากพอง ร่อน ออกมาเหมือนโดนน้ำร้อนลวก ผิวหนังตามแขนกับลำตัวก็ไหม้เหมือนโดนไฟเผา ทั้งๆ ที่นอนตากแอร์อยู่บนเตียง! กว่าจะได้พบหมอก็สามวันล่วงไปแล้ว คุณหมอก็แสนดุ เราเลยต้องทำตามทุกอย่าง เปลี่ยนยาให้ใหม่ แล้วรักษาอาการแพ้อยู่ที่บ้านเจริญกรุง ครั้งที่สองล่าสุด แพ้มากกว่าเดิม ใจก็ไม่คิดว...

วันนี้ตอนหัวค่ำ สักโทรเข้ามาที่มือถือของผม น้ำเสียงฟังสบายๆ ไม่เครียด เขาเล่าให้ผมรู้ว่า เขาเพิ่งจะคุยกับลูกค้าฝรั่ง ซึ่งสนิทชิดเชื้อกันเหมือนเพื่อน เคยไปเที่ยวพักผ่อน ด้วยกันทั้งต่างจังหวัด และไปดื่มยามที่สักมีเวลาว่างตรงกัน เพื่อนฝรั่งตอบตกลงจะลงทุนทำธุรกิจกับเราสองคน ซึ่งมูลค่าการลงทุนนั้นไม่น้อยเลย ผมเองก็ไม่แน่ใจ ยังถามย้ำกับสักว่า --เขาพูดตอนดื่มเหล้าแล้วหรือเปล่า? เราสองคนหาโอกาสนี้มานานแล้วที่จะได้ทำธุรกิจส่วนตัวกัน ไม่ต้องเป็นลูกน้องใคร แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ซึ่งเริ่มก่อนโดยผม ทำให้รู้ว่า การทำธุรกิจส่วนตัวนั้นถ้ายัง ไม่พร้อมเรื่องเงินทุน ก็อย่าได้ตัดสินใจเริ่มเลยเชียว ไม่อย่างนั้นมีหวังอดตายก่อนจะประสบความสำเร็จ ถ้าเพื่อนฝรั่งคนนี้พูดจริง-ทำจริง เราคงจะได้เริ่มธุรกิจที่มั่นคง และเป็นของเราเต็ม ตัวเสียที! ถ้ามีความก้าวหน้าอะไร ผมจะเขียนมาเล่าใหม่ครับ ~!~ RobinTh http://life.robinth.com Phone: +66-9156-4728 Email: thairobin@hotmail.com thairobin@yahoo.com robinth@gmail.com MSN: thairobin@hotmail.com Yahoo: thairobin