Skip to main content

A Complicate Life of RobinTh

ผมกำลังตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้า คายไม่ออกครับ

การค้าของผมทางอีเบย์ไม่คืบหน้าในทางที่ดีเลย
ตอนนี้ หรือจะว่าไป-ก็ตั้งแต่เริ่มทำมา ยังไม่มีใครซื้อของที่ผมขายเลย
คิดเหมือนกันว่าเป็นเพราะสินค้าของผมไม่ใช่สิ่งที่ตลาดต้องการ
แม้มันจะผ่านกระบวนการคิด การวิเคราะห์แล้วว่ามันมีโอกาสขาย
ในตลาดต่างประเทศ เช่นสหรัฐอเมริกา ได้ดี --แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่

ของที่ผมวางขายในอีเบย์ เป็นพวกเสื้อผ้า เครื่องประดับ
หรือของกระจุกกระจิกต่างๆ ที่ผลิต หรือออกแบบโดยคนไทย จำพวกสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์
นั่นแหละครับ

อย่างชิ้นที่เห็นอยู่นี้ ก็เป็นหนึ่งในหลายๆ ชิ้นที่ผมกำลังวางขายอยู่บนอีเบย์
ก็อย่างที่บอก... มันขายไม่ออกอ่ะครับ แบบว่า ถ้าเป็นแผงขายของริมถนน
ผมก็คงอยู่ในสภาพคนที่นั่งตบยุง เฝ้าของ มีคนเดินผ่านไปผ่านมา อาจจะ
เหลือบตามองมาที่แผงผมบ้าง --แต่ไม่มีใครซื้อ

หลังจากที่วางขายได้ระยะหนึ่ง ผมก็สังเกตเหมือนกันครับว่า มีเงื่อนไข
บางอย่างที่ผมต่างไปจากคนอื่นบนอีเบย์

คือเรื่องของค่าส่งของครับ
ค่าส่งของจากเมืองไทยไปต่างประเทศนั้นแพง บรรลัย เทียบกับราคาที่ตัว
สินค้าเขาอยู่ในสหรัฐฯ ไม่ได้เลย
ค่าขนส่งของเขาอยู่ระหว่าง 3-5 เหรียญ แต่ถ้าเป็นของที่ส่งจากเมืองไทยนั้น ราคาของในขนาดและน้ำหนัก
พอๆ กัน จะต้องจ่ายค่าขนส่งตั้งแต่ 15-25 เหรียญสหรัฐเลยล่ะครับ

อย่างนี้แล้วผมจะสู้เค้าได้มั้ยเนี่ย???

พยายามหาทางออกแล้วนะครับ ด้วยการลดราคาค่าส่งลงมาให้
ใกล้เคียงหน่อย คือประมาณสิบเหรียญ แล้วเอาส่วนต่างนั้นไป
เพิ่มไว้ในราคาสินค้าแทน ...ก็ยังคงขายไม่ได้อยู่เหมือนเดิม...

............................................................

ก่อนหน้าที่ผมจะตัดสินใจขายของบนอีเบย์นั้น
ผมก็ศึกษามาเป็นอย่างดีแล้วนะครับ เกี่ยวกับเรื่องต่างๆ
ที่เกี่ยวข้อง ทั้งการศึกษาแนวโน้มของการซื้อ-ขาย เช่น สินค้าอะไรที่นิยม
สินค้าอะไรที่คนต้องการ รวมถึงแนวโน้มราคา และการตั้งราคาสินค้า
ซึ่งผมเองก็พยายามคำนวณว่า ระดับราคาไหนที่เราพอจะขายได้
โดยไม่ขาดทุน

แต่แรกผมก็คิดๆ อยู่ว่า จะตั้งราคาขายอย่างไรดี?
มันเป็นเรื่องที่คิดอยากเหมือนกันนะครับ เพราะตลาดกว้างมาก
เราไม่รู้เลยว่า สินค้าที่คนต้องการจริงๆ นั้นคืออะไร
แล้วอีกอย่าง แนวโน้มสินค้าที่ตลาดต้องการนั้น ส่วนใหญ่ก็เป็น
เรื่องที่ต้องลงทุน เพราะมันไม่ใช่สินค้าราคาถูกๆ --ผมไม่มีทุนขนาดนั้น

อีกประเด็นเกี่ยวกับราคาขาย ซึ่งเป็นเงื่อนไขของอีเบย์ที่คนขายใหม่
จะต้องมี "feedback" ถึงระดับหนึ่งเท่านั้นจึงจะขายของตามราคา
ที่เราต้องการได้ อย่างผม เริ่มต้นก็ต้องเริ่มที่การตั้งราคาประมูล
ความเสี่ยงก็ตกมาที่เราอีก เพราะถ้าตั้งราคาประมูลไว้เป็นตัวเลข
สูงๆ ก็จะไม่มีใครสนใจ แต่ถ้าตั้งราคาถูกๆ อย่าง 0.99$ นั้น
ถ้าเกิดมีคนประมูลได้ในราคาที่ผมขาดทุน ...อย่างงั้นก็เจ๊งอ่ะดิครับ

ถึงวันนี้ผมเลยต้องตั้งลำใหม่
ด้วยการมองหาตลาดภายในประเทศแทน
ซึ่ง ณ เวลานี้ สภาพเศรษฐกิจทั้งโลกก็แสนปั่นป่วน
สภาพคล่องไม่มี แถมเศรษฐกิจอยู่ในภาวะขาลง
ผมเลยค่อนข้างปวดหัวมาก เพราะไม่รู้ว่าจะขายของ
ได้รึเปล่า...

ประเด็นที่ทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายในชีวิตมันเลยกลายเป็นว่า
ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ก็ผมเองอยากเลือกที่จะเป็นนายของตัวเองนี่ครับ
ถ้าเพียงคิดรับจ้างเป็นพนักงานบริษัท รับเงินเดือนไปแต่ละเดือน
ชีวิตผมคงไม่เจอกับสภาวะแบบนี้...

เอาน่า... ยังไงผมก็ยังจะขอสู้อีกซักหลายๆ ตั้ง
จนกว่าทุกอย่างจะไม่มีทางออกแล้วนั่นแหละ ถึงจะยอม
หันหลังกลับไปมีชีวิต "รับจ้าง"

อย่างว่าแหละครับ ชีวิตผมมันไม่มีอะไรเป็นทุนที่
มากไปกว่าสมองและสองมือ ก็เลยต้องประสบกับเรื่องแบบนี้

สู้ๆ เพื่ออนาคตของตัวเอง... และคนที่ผมรักครับ!
(อืม... ผมรักใครมั่งนะ หุๆๆ)


~!~
RobinTh

http://life.robinth.com
Phone: +668.9156.4728
Email: thairobin@hotmail.com
thairobin@yahoo.com
robinth@gmail.com
MSN: thairobin@hotmail.com
Yahoo: thairobin

Comments

Anonymous said…
หาสินค้าที่เบา แพคเกจง่ายและคุ้มค่าส่งครับ

ผมค้าการ์ดเกม ได้กำไรดีมากครับ ^^''
RobinTh said…
ขอบคุณมากสำหรับคำแนะนำนะครับ
ผมก็มองๆ หาสินค้าตัวอื่นอยู่เหมือนกัน แต่
ไม่มั่นใจว่าจะขายได้รึเปล่า เพราะไม่ค่อยมีคน
มาดูของที่ผมวางขายเลยอ่ะครับ

--อ้อ ไม่กลัวผมขายสินค้าเหมือนกันกับนายเหรอ
อิๆ

Popular posts from this blog

More about me, click here With my personal web site at http://robinth.com/life is increasing it visitor!!! I like to see what's going on my site. I like to see where, when, how my visitors come from. The most comes from Thailand: 82.6% - 39820 visited us: 3.7 % - 1794, -- wow, do they impress? I don't know 'cause there are no one send me private email. Taiwan: 2.9 % - 1418 Japan: 1.2% - 573 ..................... Most all visited me from Asia, next is from North-America > Europe > Australia > Africa > South America > Central America that can count... other are comes from unknown 2.0% - 948 visitors! Love to see such number. I'm not a star of ... even my born country but many people know about my life ---an Asian gay's life. Thanks for all those people. Please, don't hesitate to email me. One guy called me from Canada to let me know he was visited my site! May be I will hang-out with one of y...
More about me, click here หวัดดีครับเพื่อนๆ... ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เห็นผม online เท่าไหร่นะครับ และผมเองก็ไม่ค่อยได้เข้ามาดูที่ blog นี่เท่าไหร่ เพราะช่วงก่อนหน้านี้งานประจำค่อนข้างยุ่ง และผมมีงานใหม่ เข้ามา คือทำเวปสำหรับงานประชุม "เพศวิถีศึกษาและสิทธิมนุษยชน" เป็นงานประชุมของเกย์ระดับนานาชาติอ่ะครับ http://bangkok2005.anu.edu.au/thai ครับผม เพิ่งทำเสร็จเมื่อวันที่ 1 พค. 2548 ณ วันนี้ก็รออนุมัติจากทางผู้จัดประชุมอยู่ครับ เป็นเวปง่ายๆ แต่เต็มไปด้วยสาระ.... เผื่อจะมีที่ทางดีๆ สำหรับแนวคิด ของเกย์ไทยมากขึ้นน่ะครับ -- งานฟรี ... หน้าก็ไม่ได้ งิๆๆๆ เพื่อนๆ ที่เข้ามาโพสต์ใน tag board ที่อยู่ด้านขวานั่น ผมเห็นว่าบางคนไม่เข้าใจ คิดว่าเป็นเหมือนแชท จริงๆ ก็คล้ายแชทแหละครับ แต่ถ้าไม่มีใครออนพร้อมนายตอนนั้น ก็คงไม่มีใครตอบแบบสดๆ หรอกครับ อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นแชทนะครับ... ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกไว้บนเวปอ่ะ ไว้เจอกันใหม่ครับ มีอะไรจะเอามาเล่าให้ฟังอีกครับผม -------------------- RobinTh Phone: +669-156-4728 Email: ro...

Archieve my past blog post

More about me, click here นั่งอยู่บนรถไฟฟ้า... ระหว่างทางกลับบ้าน คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แวบหนึ่งในสมอง คิดถึง "อะไร" ในเดือนมีนาคม คิดถึง "โอ๋" แฟนเก่าของผม ที่คบกันมา 13 ปี 10 มีนาฯ นี้วันคล้ายวันเกิดของเขา ... คิดถึงจัง 13 ปี ที่ผมส่งการ์ดให้ตลอด พร้อมความรู้สึกที่ "เหมือนเดิม" ทุกปี คือ "ห่วงเขา" ........ Sitting on sky-train... on the way home Thought about anything ... no subject Second piece of thought. It's "something is" in March Missing "Oh" My ex-boyfriend who was 13 years in relationship March 10, is his birthday ... So, miss him 13 year that I was giving him a card which a feeling that be the "same" every years It's "Care"