ผมกำลังตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้า คายไม่ออกครับ การค้าของผมทางอีเบย์ไม่คืบหน้าในทางที่ดีเลย ตอนนี้ หรือจะว่าไป-ก็ตั้งแต่เริ่มทำมา ยังไม่มีใครซื้อของที่ผมขายเลย คิดเหมือนกันว่าเป็นเพราะสินค้าของผมไม่ใช่สิ่งที่ตลาดต้องการ แม้มันจะผ่านกระบวนการคิด การวิเคราะห์แล้วว่ามันมีโอกาสขาย ในตลาดต่างประเทศ เช่นสหรัฐอเมริกา ได้ดี --แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่ ของที่ผมวางขายในอีเบย์ เป็นพวกเสื้อผ้า เครื่องประดับ หรือของกระจุกกระจิกต่างๆ ที่ผลิต หรือออกแบบโดยคนไทย จำพวกสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ นั่นแหละครับ อย่างชิ้นที่เห็นอยู่นี้ ก็เป็นหนึ่งในหลายๆ ชิ้นที่ผมกำลังวางขายอยู่บนอีเบย์ ก็อย่างที่บอก... มันขายไม่ออกอ่ะครับ แบบว่า ถ้าเป็นแผงขายของริมถนน ผมก็คงอยู่ในสภาพคนที่นั่งตบยุง เฝ้าของ มีคนเดินผ่านไปผ่านมา อาจจะ เหลือบตามองมาที่แผงผมบ้าง --แต่ไม่มีใครซื้อ หลังจากที่วางขายได้ระยะหนึ่ง ผมก็สังเกตเหมือนกันครับว่า มีเงื่อนไข บางอย่างที่ผมต่างไปจากคนอื่นบนอีเบย์ คือเรื่องของค่าส่งของครับ ค่าส่งของจากเมืองไทยไปต่างประเทศนั้นแพง บรรลัย เทียบกับราคาที่ตัว สินค้าเขาอยู่ในสหรัฐฯ ไม่ได้เลย ...
I am the curator of my own story, tasked with preserving all that has inspired me and capturing the essence of my life.